Stan zaawansowania badań

Informacje podane w tej sekcji są ograniczone w swym zakresie z powodu faktu, że kilka patentów dotyczących wysoce wydajnego silnika parowo-impulsowego oczekuje na rozstrzygnięcie. Jak tylko patenty zostaną przyznane, szczegóły o nich zostaną tutaj opublikowane. Opublikowane zostaną także wszelkie szczegółowe informacje dotyczące wykonanych testów, dodatkowych odkryć i oryginalnch pomysłów.

Wysoce efektywny silnik parowo-impulsowy działa na zasadzie wtrysku gorącej wody pod ciśnieniem na tłok (np. tłok w cylindrze). Gorąca woda pod ciśnieniem zamienia się impulsowo w parę, podlegając dodatkowemu ogrzaniu rozpręża się i wykonuje pracę na tłoku. Para wodna z wydechu jest prawie w całości skraplana i energia cieplna odzyskana w tym procesie jest używana do wstępnego ogrzania wody zasilającej.

Do zaopatrywania układu w ciepło służy kompaktowa i wydajna jednostka spalania. Ciepło z gazów wydechowych jest w znacznym stopniu odzyskiwane. W lipcu 2004 roku poszczególne elementy silnika były przez kilkadziesiąt godzin poddawane testom, a sam silnik działał łącznie około 3,4 godziny przy różnych prędkościach i pod różnymi warunkami.

Poniżej prezentujemy niektóre kluczowe komponenty laboratoryjnego prototypu silnika:

		Wtryskiwacz Zadaniem wtryskiwacza jest synchronizowany wtrysk porcji gorącej wody pod wysokim ciśnieniem.
		Generator gazu (Jednostka spalania) Generator gazu jest bardzo spójnym i wydajnym systemem zaopatrującym cały układ w energię cieplną.
		Wysokociśnieniowa pompa wody Wysokociśnieniowa pompa wody utrzymuje stabilne wysokie ciśnienie wody w systemie wytwarzającym parę.
		Tłok w cylindrze Tłok użyty do laboratoryjnego prototypu silnika pochodzi z jednocylindrowego silnika diesla Lombardini 50cc.
		Pompa w systemie smarowania Osobna pompa zębata dostarcza olej do układu smarowania.